آدم های غمگین دردشون و آدم های مضطرب ترسشون از زندگی نزیستشونه ، انسان تنها موجودیه که برای زندگی سلیقه به خرج میده و ترجیح میده اغلب همه چه با سلیقه ای ناشی از سالهای اول شکل گیری شخصیتش رفتار کنه ، زندگی انسان بطور جزیی و کلی خلاصه میشه توی 8 سال اول زندگی کودک بقیه اش نشخوار همون 8 سال اوله ،کودکی به ما چطور گذشت؟ما چی دیدیدم؟چی شنیدیم؟چی حس و احساس کردیم؟با ما چطور رفتار شد؟ما چی یاد گرفتیم؟بحث های تخصصی روانشناختیش بماند ،ما فکر میکنیم حق انتخاب داریم ؟نه ما خیال باطل زیاد داریم ، حس سرکوب شده زیاد داریم.

رفتار انسان با دنیای پیرامونش اغلب بازتاب و انعکاسی از رفتارش با خودشه و این رفتار بازتابی از رفتاری است که در دوران کودکی تجربه کرده ، حداقل از دید روانشناسی ، از دید زیست شناسی و روانپزشکی و فیزیولوژکی و ژنتیکیش بماند که ما چقدر موجودات بدبخت و بینوایی هستیم ، بینواتر از میمون ها و شامپانزه ها